Statements

As promised sa PLURK, I will now be posting a new entry para sa BLOG ko. 

Eto na nman ang inyong walang kwentang lingkod na nagppost ng isang bagong entry sa kanyang blog.

Gumana na naman ang utak ko matapos ang isang bwan ng paghihintay sa isang event na sa huli ay wala namang naging magandang epekto sa akin maliban sa nakasakay ako sa MRT at mejo lumaki ang mga maskels (muscles) ko sa binti. At ngayon, ang pag-uusapan naman natin ay ang mga statements ng tao patungkol sa kanilang mga nararamdaman sa kanilang mga buhay-buhay. Maging ito man ay kasapi sa kapisanan ng mga EMO-dium o ng mga OTAKU o kahit na sadyang isang wirdong tao ka lang na walang magawa sa buhay, sa tingin ko ay kasali ka dito, at malamang ay nagsisisigaw ka na din ng iyong mga statement na gusto mong marinig o kahit mabasa man lang ng kahit 10 lang na tao sa buong mundo.

Before I officially start this entry, gusto ko lang sanang magpasalamat sa mga walang sawang nagv-view ng aking blog. Umabot na po sa 400+ ang views ng aking blog for the past 3 months. Salamat. Thank you. Arigatou gozaimasu. Ano pa ba? Hindi ko na alam ang salamat o thank you o arigatou gozaimasu sa iba pang lenggwahe. Ayun! Gracias. Merci. At madami pang iba. Kung gusto nyong malaman kung ano ang sinasabi ko sa lenggwahe ninyo, follow this link nalang. Yun ay kung maiintindihan ninyo kung ano ang mga sinasabi ko dito. Well, here I go with my nonsenseness again. ENJOY!

Sa panahon ngayon, lalo na't nagkakaroon ng economic crises at mahirap na ding pigilan ang recession na naeexperience ng iba't-ibang nasyon sa mundo, lumalabas ang iba't-ibang mga statements na ginagawa ng kabataan. Karamihan dito ay makikita sa internet. Tulad ng mga facebook accounts, plurk, blogs (na tulad nito), friendster shoutouts at kung anu-ano pa. Isa na sa mga statement media na ito ay ang mga damit na isinusuot natin sa pang-araw-araw. Kung inyong mapapansin, parami na nang parami ang mga nawiwili sa mga ganitong paraan ng pagpapa-abot ng kanilang mga nararamdaman. Siguro the catchy phrase for this is "Giving a Statement" since nagbibigay ka ng iyong statement para sa isang isyu o kahit para lang ilabas ang tingin mo sa sarili mo via different medias available. Kumbaga, kung hindi man marinig ng mundo o ng ibang tao sa mundo ang sigaw mo, at least mababasa naman nila.

Katulad ng sinabi ko kanina, statements are not just made through actions, language o kahit na sa internet shoutout lang. Sa panahon ngayon na halos lahat posible na (pwera na lang ang pagkakaroon ng pak-pak ng isang tao o ang pagkakaroon ng hasang) dahil sa teknolohiya, lumiliit nagiging limited na ang mga boundaries ng tao. From cloning to making artificial heart, from flying through space to diving the trenches of the sea, lahat yan nagawa na ng isang tao (or so, yun ang claims nila).

I myself am guilty of posting shoutouts in different social websites katulad ng friendster, facebook, plurk at blogs. At since I consider myself as a digital designer, kahit sa mga forums na kasali ako, eh, nakikita na din ang mga shoutouts or statements ko. Some online gamers event make themselves heard through the use of the characters, na imbes na "name" talaga ang ilagay, statements nalang nila ang gagawing name ng characters nila dun sa games na yun. I even made a unique design para sa t-shirt ko, hoping to print it someday para unique ang suot ko if ever. And sa wakas, naipaprint ko na din. Please refer to the picture below to know kung ano yung statement na nakalagay sa t-shirt ko.

Mejo may nihonggo 'to ah... :D

As I have said before, full pledged OTAKU ako. And since I am also a Filipino, I decided to go for this design. Very unique? Yes. Yun ang aim ko kaya ako nagdesign ng t-shirt ko. Para kahit na sa t-shirt lang, maipakita ko kung ano ang statement na gusto ko. And since nagkaroon ako ng chance  to print the design na gusto ko, bakit hindi di ba?

As I have said, hindi lang internet ang media para iparating ang gusto mong sabihin sa mundo. There are several ways to express what you think and feel about yourself. You just have to be creative enough to express it. Wag kang matakot sa kung ano man ang sasabihin ng iba. Ano ba ang pakialam nila. At higit sa lahat, ano ba ang alam nila tungkol sa pagkatao mo? Di ba sabi nga, "You know yourself best". So, imbes na nahihiya kang sabihin ang gusto mong iparating, say it with all your might. That also goes kung gusto mong gumawa ng confession, tama ba BIBS? Just be sure na hindi maooffend yung kausap mo, and also, be sure na hindi rude ang sasabihin mo, or else, that won't guarantee your safety as a person, and as  a human being.

Well, since mejo mahaba yung last post ko about sa Hero Nation Convention, I think, I will end this entry here. Baka kasi sabihin nyo na naman na sobrang haba. And with that said, be safe and let the force be with you.

Ciao!~

EPAL = ASA

Sa panahon ngayon, lahat na lang ng bagay may krisis...

Krisis sa pera, krisis sa pagkain, krisis sa pag-ibig at krisis sa sarili, at higit sa lahat, krisis sa ugali at sa utak.

Oo! Sa utak. Yung halos mabaliw na ng dahil lang sa nararamdaman nila. Pinangunguna nila ang emosyon kesa sa isip nila. Mahirap iwasan, pero hindi mahirap intindihin. Pwera nalang kung tanga ka talaga! Hindi nman cguro ganung kahirap isipin na hindi lahat ng ngyayari sa mundong ito, tungkol sayo. Pero may mga tao talgang mahihina talaga cguro ang utak, o baka nman talagang GUILTY lang. Para isipin na tungkol sa kanila ang lahat. Pati yung post ko sa friendster na sabi nga ng ISANG DAKILANG EHEMPLO SAKIN eh, pang-jologs, inisip na patungkol sa kanila.

Hindi ka ba marunong mag-isip? Sa tingin mo ba talga, ikaw lang ang nasa list ko sa friendster? ASA ka. Naturingan ka pa naman na Bachelor of Science student, pero parang iba ang ibig sabhin ng BS sau. Baka B*** S*** or baka nman Back S**.

Wla akong sama ng loob or hinanakit sa mga masyadong makikitid ang utak. Kaso kaya nga binigyan ng utak ay para mag-isip. Pero parang dekorasyon lang ang utak sa mga taong ganito kung mag-isip.

Para dun sa mga gustong malaman kung ano ba ang inilagay ko sa post ko sa friendster, ilalagay ko din dito, para nga nman hindi unfair. 

Title: Tamaan ang tatamaan

...sa 22o lang, di na kita maintindhan...

...well, its not like im tryin to undestand you...

...hahaha...

...kaso habang natagal, parang lalo kang nagiging EMO...

...batukan kita ng isang malakas jan eh...

...para maalog ang utak mo...

...at bumalik sa tamang lugar...

...kaso baka wala na ding mangyari kung gagawin ko un...

...masasaktan lang ang kamay ko...

...kasi sobrang tigas ng ulo mo...

...ngayon nga, hindi ko na alam...

...if ill sympathize with you...

...if ill cry with you...

...or if ill laugh at you...

...di ko na rin alam kung maaawa pa ba ako sayo...

...masyado ka na ngang bagsag sa buhay...

...lalo mo pang dinadown ang sarili mo...

...nakakatanga na ang gnagawa mo sa buhay mo...

...hindi ko na magets kung bakit ganyan ang ginagawa mo sa sarili mo...

...halos magpakalango ka na sa alak...

...at magpakasira sa mga ngyayari sa buhay mo...

...well, tingin ko, wala na din akong magagwa...

...cguro tatawa nalang ako ulit...

...mwahahaha...

...tamaan ang tatamaan...

...remember, wala akong binanggit na pangalan...

...wahahahaha...

Yan yung post ko sa Friendster. Ang nakakatanga nito, may mga nagreact dahil jan sa post kong yan. Teka, may nilagay ba akong pangalan sa post ko? Ang alam ko kasi ang nakalagay lang, tamaan ang tatamaan. At wala akong maalala na may pangalan dun. Ang kalokohan lang nman, eh bakit kailangang magreact? Hindi nman sila sigurado kung sila ba talaga yung tinitira ko dun sa post. 

Para dun sa mga magrereact, hindi ko na kayo ang pinatatamaan ko dito, at para lang sabihin ko sa inyo, 174 po ang friends ko sa friendster. Kakaunti para sa mga malalawak ngunit katangahan at ka-EMO-han nyong mundo, pero malawak na para sakin. Kaya hindi dahil sa tinamaan kayo, eh, para sa inyo na ang post ko. Bakit? Kayo lang ba ang tao sa mundo na ganun ang ginagwa sa buhay? Kayo lang ba ang kaibigan o kakilala ko na ganun ang gnagwa? Hindi nman di ba? Ngayon, kung tinamaan kayo, mga LETCHE kayo, di ko na yun problema. Aminin nyo na lang kasi na GUILTY kayo.

Para naman dun sa mga hindi tinamaan, swerte nyo. Ang gagaling nyong umilag. Wahahah!

Sa ngayon, hanggang dito na muna ang first entry ko sa blog ko. Itry kong imigrate yung mga post ko galing sa friendster blog papunta dito. Ang kaso, baka may mga EPAL na naman na magreact sa mga ippost ko.

Para dun sa mga EPAL na yun, eto lang ang masasabi ko:

"HINDI LAHAT NG NANGYAYARI O NASA MUNDO AY PARA SA INYO O KASAMA KAYO, WAG KAYONG MASYADONG EPAL. BATUKAN KO KAYO NG KALIWA'T KANAN DYAN EH. BAKA SAKALING MAKALOG ANG UTAK NYO AT BUMALIK SA TAMANG PWESTO NG BUNGO NYO."

Ay teka, baka may magreact na naman. Pakisulat nalang sa mga UTAK nyong PULPOL.

WALA AKONG BINANGGIT NA PANGALAN DITO. NGAYON KUNG EEPAL NA NAMAN KAYO, DI KO NA PROBLEMA YUN. PATINGIN NA KAYO SA DOKTOR SA ISIP. BAKA KASI TINAMAAN NA DIN NG PAGKA-EMO NYO ANG MGA UTAK NYO.

Yun lang. Salamat sa pagbabasa.